Hoe u rustig en doelgericht leiderschap ontwikkelt met NLP

Category Archives for "NLP"

De energie in het werk

Druk hebben is vermijding


Wat motiveert ons om zo hard met passie te werken?

Wat drijft ons om bepaalde projecten af te maken en andere niet?

Je zou graag denken dat dat aan je enthousiasme ligt.

Een gevoel dat opwelt als je in de greep van doen, doen, doen bent.

Die energie wordt niet door ons opgewekt, we worden erdoor gegrepen.

We pikken het op uit het werk.

De lading zit in het werk zelf.

Een aantrekkelijke vitaliteit die ons vooruit trekt.

Werk dat grootsheid doet vermoeden heeft een lading die we kunnen voelen, als statische elektriciteit voor een onweersbui.

De voeler wordt erdoor geraakt, zowel in zijn bewuste gedachten als in zijn dromen.

Soms is het zo extreem dat het voor de voeler dé reden is om te leven. 

De energie voelt net zoals een andere scheppingskracht in onze wereld.

Liefde.

Verliefd zijn. 

Een kinetische kracht die ons rationele begrip te boven gaat.

Wanneer je aan een project begint, is de opwinding de innerlijke spanningsmeter die je in de gaten wilt houden om te helpen bepalen welke weg je wilt blijven bewandelen.

Ben je een verkeerd pad ingewandeld, een negatieve waarde is dan van je spanningsmeter waar te nemen.

Andersom voel je de positieve spanning toenemen dat weet je dat je de juiste weg bewandeld en is de inspanning hoogstwaarschijnlijk waardevol.

Wanneer je gaat experimenteren en uitvoeren worden er meer energetisch ladingen afgevuurd bij het maken van de keuzes.

Je merkt dat je de tijd uit het oog verliest, je vergeet te eten, je trekt je terug uit de buitenwereld.

En soms is het proces een sleur.

De minuten tikken langzaam voorbij en je telde de dagen af tot het werk is afgerind.

Bedenk dat de energie uit het werk niet altijd toegankelijk is.

Soms neem je de verkeerde afslag en gaat de lading geheel verloren.

Of je zit zo diep in de details dat je het grotere plaatje niet meer ziet.

Zelfs bij het allerbeste werk is het normaal dat je enthousiasme fluctueert.

Wanneer de vreugdevolle momenten amper kunt herinneren en het werk voelt als een verplichting, functioneel, aan een idee uit het verleden, kan dat erop wijzen dat je te. Er bent gegaan of dat de weg voor je omgeving niet klaar is om te bewandelen. 

Wanneer de energie er niet meer is.

Doe dan wat stappen terug om bij de lading te komen.

Of vind iets wat je weer enthousiast maakt.

Een van de vaardigheden van een leidinggevende/leider of medewerker ontwikkelt, is leren inzien wanneer hij/zij en het werk elkaar niets meer te bieden hebben.



Marijn

Context

nlp in bedrijf Marijn Dane Hugo Sloot NLP School


Denk even aan een bloem in een open veld.

Nu pak die bloem en je steekt hem in de loop van een geweer.

Of je legt het op een grafsteen.

Voel in de drie voorbeelden wat het bij je losmaakt. 

De betekenis verandert.

In een andere omgeving kan hetzelfde voorwerp een totaal andere strekking krijgen.

De context verandert de inhoud, de prijs, de tijd….

Bedenk eens wat de implicaties zijn voor je werk.

Een nieuwe context kan een werk creëren dat meer kracht heeft dan het oorspronkelijke werk.

Iets wat je niet had kunnen bedenken ontstaat soms in een nieuwe context.


Marijn



Schone lei

Het punt waarop je nee zegt en gaat onderhandelen.

Schone lei

Wanneer je duizenden uren in een werk hebt gestoken, is het moeilijk om het vanuit een neutraal perspectief te beoordelen.

Iemand die het werk voor het eerst ervaart, kan misschien binnen twee minuten een helderder beeld krijgen dan jij.

Mettertijd merkt iedere leidinggevende/medewerker dat hij/zij te dicht op zijn eigen werk staat.

Wanneer je eindeloos aan een stuk hebt gewerkt aan één ding, verlies je het perspectief.

Er ontstaat een soort blindheid.

Twijfel en stuurloosheid kunnen zich opdringen.

Je beoordelingsvermogen werkt minder goed.

Wanneer je jezelf traint om een stapje terug te doen, om echt afstand te nemen van het werk, om jezelf compleet af te leiden, om jezelf helemaal op iets anders te storten…

Wanneer je er lang genoeg overheen laat gaan, kun je het werk, als je terugkomt, misschien weer zien alsof het voor het eerst is.

Dat is de praktijk van de lei schoonvegen.

Het vermogen om als medewerker het gecreëerde werk als een onvoorbereide toeschouwer te zien.

De bagage uit het verleden te laten vallen en daarmee alles wat je van het werk dacht los te laten.

Opnieuw te starten als een nieuwe werknemer.

Het is een cyclus van opschonen, opstarten en opschalen, opschonen, opstarten en opschalen.

Om aan de stap van opschonen te beginnen is het oefenen om niet vaak naar het werk om te zien. 

Om het een tijdje weg te leggen en niet aan te werken.

Daarmee creëer je een frisse blik en daarmee genoeg inzicht om te beantwoorden wat het project vraagt en nodig heeft.

Tijd biedt ruimte om te leren.


En af te leren.





Marijn





Van Spanning naar sturing

Van spanning naar sturing

Hoe Marieke de onderhandelingstafel veranderde door drie simpele op te roepen gemoedstoestanden

Marieke, programmaleider bij een grote zorgorganisatie, had er al een voorgevoel bij.

Het MT-overleg van vandaag ging over de verdeling van verantwoordelijkheden tussen regio’s.

Iedereen zat op zijn eigen eiland. En niemand had zin om iets in te leveren.

Bij binnenkomst was de sfeer al gespannen.

Jan van financiën bladerde opzichtig door de stukken zonder iets te zeggen.

Ellen van operatie zei niets, maar haar lichaamstaal schreeuwde weerstand.

En Frank – altijd luid – nam meteen het woord:

“Voordat we hier weer allerlei taken gaan herschikken: wie zegt dat dit überhaupt werkt?
We hebben dit al eens geprobeerd en toen zat ik met de ellende.”

Marieke voelde haar kaken even aanspannen.

Haar oude reflex zou zijn: uitleggen, verdedigen, overtuigen.

Maar deze keer deed ze iets anders.

Ze activeerde haar 8 States-anker uit de beroepsopleiding NLP in Bedrijf.
Daar had ze ze enigszins geconditioneerd.

En in de ochtend had ze specifiek deze al een keer opgeroepen zoals een sportman dat kan doen:
Rust – Bewustzijn – Nieuwsgierigheid.

Ze wist precies wat rust voor haar betekende welke beelden ze daarbij opriep en waar het gevoel van rust aanwezig is in haar lijf, en dat was niet in haar kleine teen ;-). 

Ze haalde diep adem, keek Frank aan en zei:


“Wat maakt dat je dit nu zegt?”

Een paar seconden stilte.

Iemand grinnikte nerveus.

Frank zuchtte.
“Omdat het me energie kost.
Omdat het altijd op mijn bord komt.
En dan moet ik het uitleggen als het misgaat.”

Marieke knikte.
“Dus je zoekt een weg wat minder energie kost en duidelijkheid over verdeling en verantwoordelijkheid en misschien wel wie er hier bevoegd is om te beslissen?”

Hij knikte, en was al wat minder fel.
Zonder het te benoemen, had ze het emotionele appel erkend, en tegelijk logica en feiten ingebracht.
Ze bleef rustig. Niet omdat ze boterzacht was, maar omdat ze in regie was en invloed wilde uitoefenen zónder strijd.

Ellen schoof haar stoel wat naar voren.
“Ik wil best wat overnemen, maar dan wil ik wel iets terug.
Wij draaien al overuren.”

Marieke keek haar aan.
“Wat heb jij nodig om ja te kunnen zeggen?”
– Een klassieke ruilvraag.

Langzaam veranderde het gesprek.
Van blokkade naar belangen.
Van verdediging naar onderhandeling.
Niemand gaf zomaar toe, maar de toon verschoof.

Toen Jan mompelde:
“We moeten wel naar iets werkbaars toe, anders blijven we vergaderen,”
legitimeerde Marieke het voorstel met een stille kracht:

“We doen dit niet voor de vorm.
We doen dit omdat anders het hele regioplan vastloopt.”

Aan het einde van het overleg waren er afspraken.
en iedereen had iets gewonnen.

En toen Marieke opstond, hoorde ze Frank glimlachend tegen Ellen zeggen:

“Ze hield de boel knap rustig ik had niet gedacht dat ik vandaag zover zou zijn gekomen.”

Marieke kon het niet laten en zei: "Fijn dat we met ons allen verder zijn gekomen".

En glimlachend liepen ze allemaal de vergaderruimte uit.

📍 Wil jij ook op die manier kunnen sturen – zonder hard te duwen, zonder te zwijgen?

De opleiding NLP in Bedrijf start op 9 oktober.

3 van de 6 plekken zijn al vergeven.


Schrijf je nu in via https://nlpschool.nl/nlp-training-in-bedrijf/ of neem contact op via info@nlpschool.nl voor een intake.

Stop met malen…weet jij al hoe je dat kan doen, stoppen?

Oefenen


Stop met malen…weet jij al hoe je dat kan doen, stoppen?


Er gebeurt iets bijzonders wanneer we oefenen.

Een stuk muziek dat je aan het instuderen bent, kun je bijvoorbeeld steeds opnieuw spelen.

Het wordt wat makkelijker, wat moeilijker, wat makkelijker.

Dan hou je op en laat het een paar dagen liggen, waarna het je ineens veel natuurlijker afgaat.

Je vingers lijken soepeler te bewegen.

Een ingewikkelde knoop heeft zichzelf losgemaakt.

Dat fenomeen is anders dan de meeste vormen van leren.

Het is niet zomaar informatie lezen, technisch verklaren en onthouden.

Het is mysterieuzer.

Op een ochtend word je wakker en ineens bevind je je in die nieuwe realiteit waarin je meer vaardigheid hebt op het moment van slapen gaan.

Het lichaam is veranderd, het heeft zich aangepast aan de uitdaging die het kreeg en heeft die aangenomen.

Gedeeltelijk kom je zover door de oefening.

Daarnaast kost het tijd om die oefening in de cellen van je lichaam op te nemen.

Dat kun je de herstelfase noemen.

Bij gewichtheffers breekt het oefenen de spieren af, waarna in de herstelperiode ze weer sterker opbouwen. 

Het passieve element van oefening is even belangrijk als het actieve.

Zeker wanneer je blijft dromen of actief visualiseert hoe de oefening er perfect uit ziet. 

Alleen maar onvermoeibaar hard werken is niet de weg om iets te creëren wat je brein visualiseert.

Het kan goed zijn om pauzes te nemen. 

Om afstand te nemen en er later op terug te komen.

Je bouwt bewust aan je concentratie en focus en traint je brein om effectiever te leren.

Makkelijker.

Daardoor gaan andere vaardigheden ook vooruit.

Wanneer je jezelf piano leert spelen, zal je gehoor waarschijnlijk beter worden.

En misschien word je ok wel beter in rekenen.


Het doet er niet toe.



Marijn

 


 

 

Vrijheid

"Gedachten management; Brein in Bedrijf!"

Heeft een ondernemer/leider sociale verantwoordelijkheid?

Sommigen staan achter dit idee en willen ondernemers/leiders aanmoedigen om van daaruit te creëren.

Mensen die deze overtuiging generalistisch zijn toegedaan, hebben misschien geen duidelijk beeld van de functie van ondernemen in de maatschappij en de integrale sociale waarde ervan.

Het werk/het resultaat dient zijn doel ongeacht of de maker belangstelling heeft voor sociale verantwoordelijkheid.

Wanneer je mensen van mening wilt doen veranderen of maatschappelijk effect wil hebben, kan dat de kwaliteit en zuiverheid van het werk/het resultaat in de weg staan.

Dat wil niet zeggen dat het gecreëerde die kwaliteiten niet kan hebben, maar meestal gebeurt dat niet doordat je het zo gepland hebt.

In he creatieve proces bereik je een doel vaak lastiger als je ernaar streeft.

Vooraf bepalen wat je te zeggen hebt, biedt geen ruimte om het beste te laten doorkomen.

Betekenis volgt als vanzelf wanneer je een geïnspireerd idee uitwerkt.

Om te ontdekken wat een werk te zeggen heeft, kun je het beste wachten tot het af is.

Je werk belasten met betekenis werkt als een beperking.

Werk wat openlijk een boodschap probeert uit te dragen, komt vaak niet over zoals je had gehoopt, terwijl een werk dat niet bedoeld was om een maatschappelijk probleem aan te kaarten soms een strijdlied kan worden voor een revolutionair doel.

Creëren is veel machtiger dan wat jij ermee van plan bent.

Creëren kan niet iets onverantwoordelijk zijn.

Het zegt iets over aspecten van de menselijke ervaring, de positieve intentie. 

Je output staat boven elk oordeel.

Het spreekt je aan of niet.

Je bent vrij om te creëren wat je wilt.

Je hoeft niet voor je werk te staan, je werk staat voor niets anders dan zichzelf.

Jij bent geen symbool van je werk.

Het is ook niet per se symbolisch voor jou. 

Het zal steeds opnieuw worden geïnterpreteerd in de ogen en oren die vrijwel niets over jou weten.

De omgeving is maar zo vrij als zij ondernemers/leiders laat zijn.



Marijn

 

Creëer niet je probleem…Druk is een waardeloos merk

Bedoeling


Creëer niet je probleem…Druk is een waardeloos merk


Misschien vraag je je wel eens af:

Waarom doe ik dit?

Wat heeft het allemaal voor zin?

Sommige mensen krijgen snel en vaak te maken met dit soort vragen.

Anderen lijken hun hele leven geen last te hebben van dergelijke gedachten.

Misschien weten zij dat degene die het werk maakt en degene die het uitlegt altijd twee verschillende mensen zijn, zelfs als het om dezelfde persoon gaat.

Uiteindelijk doen die vragen er niet zoveel toe.

Er hoeft geen bedoeling te liggen achter wat je wilt maken.

Bij nadere beschouwing kun je misschien niets met dat grandioze idee.

Het impliceert dat je meer weet dan je weet.

Wanner je bij bent met at je creëert, hoef je niet te weten waarom.

Soms zijn de redenen duidelijk en soms niet.

En ze kunnen mettertijd veranderen.

Er zijn duizenden verschillende redenen waarom dat goed zou kunnen zijn.

Wanneer je dingen maakt die jij prachtig vindt, is je missie volbracht.

Dan valt er niets uit te puzzelen.

 

NLP School Marijn Dane

Nuances en gradaties


NLP School Marijn Dane

Bij het uitvoeren van werkzaamheden kunnen proporties bedrieglijk zijn.

Twee start ideeën kunnen niet veel van elkaar verschillen, maar het ene kan heel veel opleveren en het andere weinig tot niets.

Wat begint als vuurwerk produceert uiteindelijk geen werk wat het oorspronkelijke vuurwerk weergaf.

Terwijl een bescheiden vonkje kan uitgroeien tot fenomenaal werk.

In het maakproces zijn de hoeveelheid tijd die je erin stopt en de resultaten die je krijgt zelden in balans.

Een groot iets kan in een oogwenk ontstaan, terwijl een klein detail soms dagen kan kosten.

En je kunt niet voorspellen wat voor rol die dingen zullen spelen in het eindresultaat.

Een ander verrassend facet van het proces is hoe de kleinste details een werk duidelijk definiëren. 

Ze kunnen  bepalen of een stuk prikkelend en aantrekkelijk is of zouteloos afstotend of half af over meer dan compleet.

Een extra paar woorden uitleg, een detail aanpassing bij een logo, een  actualiteit weergevende titel en plotseling schiet het werk uit de grond.

Wanneer dat gebeurt lijkt dat iets wonderbaarlijks, iets met gouden handjes.

En jij weet wat het werk uiteindelijk groots maakt, de optelsom van de kleinste details.

Van begin tot eind heeft alles nuances en gradaties.

Er is geen vaste schaal.

Dat kan ook niet, want soms hebben de kleinste elementen het meeste gewicht.




Marijn

 

Hoe wil jij kiezen?


Ieder werk bestaat uit een veelheid aan keuzes, als een boom met een heleboel takken.

Ons werk begint met een zaadje waaruit een boomstam ontstaat die het kernidee vormt.

Terwijl die stam groeit, wordt iedere keuze die je maakt een tak die zich afsplitst in een nieuwe richting en steeds verder tot details versmalt naarmate we verder komen in het proces.

Bij iedere splitsing kunnen we talloze richtingen kiezen en elke keuze zal het eindresultaat veranderen.

Vaak drastisch.

Hoe bepaal je welke kant je opgaat?

Hoe kun je weten welke keuze je naar de best mogelijke versie van het werk zal leiden?

Het antwoord is geworteld in een universeel relatie principe. 

Je kunt alleen vaststellen waar iets is in relatie tot iets anders.

En je kunt een voorwerp of princiep alleen beoordelen als je iets hebt om het mee te vergelijken en tegenover te stellen.

Anders is het iets absoluuts dat niet te beoordelen valt. 

We kunnen dit principe gebruiken om ons werk te testen door middel van A/B testen.

Het is moeilijk om een werk, werknemer of ieder andere keuze te beoordelen zonder een referentiepunt.

Wanneer je drie opties naast elkaar zet en een op een vergelijkt worden je voorkeuren nog helderder en blijf je weg van dillema’s.

Maar in het algemeen beperk je je bij iedere test voor zover moeglijk tot twee opties.

Meer alternatieven vertroebelen het ja/nee proces.

Twee medewerkers die dezelfde omgeving tot hun beschikking hebben.

Twee PC’s met dezelfde geheugen capaciteit en processnelheid

Twee verschillende plattegronden van een kantorencomplex.

Je legt ze naast elkaar doet een stapje terug en maakt direct een vergelijking.
Vaak neig je dan duidelijk naar een van de twee.

Wanneer dat niet zo is, wacht dan rustig af om te ervaren welke optie een subtiele aantrekkingskracht heeft.

Als je de natuurlijke reactie van je lichaam volgt, neig je naar de optie die het extatische of iets van enthousiasme suggereert. 

Voer de A/B test waar mogelijk blind uit.

De levensmiddelenindustrie geeft tal van voorbeelden hoe dat te doen.

Soms is een proever verbaasd over zijn keuze, evenals een professionele marketeer die de data wil niet wilde blijven volgen.

Wanneer je bij een A/B test in een impasse raakt, probeer er dan eens om te tossen.

Bepaal welke optie kop is en welke munt en gooi een muntje op.

Terwijl de munt door de lucht tolt, voel je waarschijnlijk stilletjes een voorkeur opkomen of je hoopt op een bepaalde uitkomst.

Voor welke kant duim je?

Dat is de optie die je wilt kiezen.

De optie waar je gevoel naartoe gaat.

Let op! 

De test is al voorbij voor het muntje neerkomt!

Ga bij een test je keuze van criteria niet te zeer rationaliseren.

Je wilt de eerste reflex, je instinct vinden en deze conditioneren.

De intuïtieve neiging is vaak het zuiverst, terwijl de tweede, meer beredeneerde gedachte vaak is bewerkt en verdraaid door analyse.

Het doel is het bewuste verstand uit te schakelen en je impulsen te volgen.

Kinderen zijn daar bijzonder goed in.

Naarmate we ouder worden, leren we die reactie te verstoppen of verdringen. 

Dat dempt je innerlijk gevoel van weten.

Wanneer we iets zouden moeten leren, is het wel dat we ons willen bevrijden van overtuigingen, vervormingen, generalisaties, weglatingen die verhinderen dat we onze ware aard volgen.

Hoe dichter je bij een kinderlijke staat van vrije zelfexpressie komt, hoe zuiverder je keuzes en hoe beter je werk wordt.

De bestemming is een werk dat je dolgraag wilt delen. 

Een werk waar je op terugkijkt, waarvan je verwonderd afvraagt hoe je dat ooit in je had.



Marijn





modelleren

Intellectueel

modelleren


Wanneer je een leidinggevende bent met een intellectueel proces, kan het helpen om met spontaniteit te spelen als een hulpmiddel, een ingekaderd venster om dingen te ontdekken en een toegang tot nieuwe dingen in jezelf.

Blijven hangen in een specifiek intellectueel creatief proces kan de deur gesloten houden voor spontaniteit.

Het is weleens goed om die deur op een kiertje te zetten, al is het maar voor heel even.

Je kunt er bij wijze van experiment aan overgeven om zo de verrassing van het ontdekken toe te laten.

Wanneer je gaat zitten schrijven deze keer zonder voorbereiding of planning, kun je misschien voorbij je cognitieve brein heen werken en uit het onbewuste putten.

Wat je daar vindt, kan een lading hebben die je met rationele middelen niet zou kunnen herhalen.

Die benadering is de kern van bepaalde vormen van jazz.

Wanneer medewerkers een brainstormsessie houden, kunnen vaste ideeën over de huidige uitvoering van werkzaamheden ertoe leiden dat de sessie geen vleugels krijgt.

Het doel is in het moment te zijn en de gedachten feitelijk zichzelf laten zijn, met alle risico’s van dien.

Op een goede dag zal zo’n sessie goed zijn op een slechte dag heel slecht.

En misschien zijn de beste medewerkers degenen die op redelijk consistente basis bijzondere output creëren.

Wat zelfs spontaniteit wordt beter door oefening.

Maar misschien ben je bang dat een geweldig idee in de spontaniteit van het moment verloren kan gaan of vergeten wordt.

Om dat voor te blijven, maak ik eindeloos veel aantekeningen en neem ik het soms op wanneer ik met een team bezig ben.

Wanneer buitenstaanders in mijn praktijk komen kijken, kunnen ze vaak niet geloven hoe klinisch het proces aandoet.

Ze verwachten dat het een geitenwollen sokken show is.

Maar we maken constant aantekeningen, gebruiken modellen, technieken en ogenschijnlijk gewone praktische verhalen.

Bijna alles wat gezegd wordt slaan we op in ons geheugen en wordt weer hergebruikt maanden later en vooraf als voorbereiding besproken.

Wat was haar uitdaging, hoe heeft ze het eerder opgelost, welke hulpmiddelen kunnen helpen etc. en dan pakken we de aantekeningen erbij.

Het is een reden naast dat het super leuk en praktisch dat we de NLP opleiding met twee trainers doen.

Want er wordt continu een grote hoeveelheid materiaal geproduceerd verbaal en non-verbaal en we zitten zo in het moment dat we onmogelijk alles zelf kunnen onthouden, zelfs als het een paar tellen eerder gebeurd is.

Het is voor ons wel een sport om het ergens op te slaan en er niet mee bezig te zijn in het moment, erop vertrouwen dat het weer komt wanneer het nodig is.

Maar het zorgvuldig noteren/aantekeningen maken voorkomt dat bijzondere momenten in alle opwinding verloren gaan.

 Marijn




 

1 2 3 12