Schone lei
Wanneer je duizenden uren in een werk hebt gestoken, is het moeilijk om het vanuit een neutraal perspectief te beoordelen.
Iemand die het werk voor het eerst ervaart, kan misschien binnen twee minuten een helderder beeld krijgen dan jij.
Mettertijd merkt iedere leidinggevende/medewerker dat hij/zij te dicht op zijn eigen werk staat.
Wanneer je eindeloos aan een stuk hebt gewerkt aan één ding, verlies je het perspectief.
Er ontstaat een soort blindheid.
Twijfel en stuurloosheid kunnen zich opdringen.
Je beoordelingsvermogen werkt minder goed.
Wanneer je jezelf traint om een stapje terug te doen, om echt afstand te nemen van het werk, om jezelf compleet af te leiden, om jezelf helemaal op iets anders te storten…
Wanneer je er lang genoeg overheen laat gaan, kun je het werk, als je terugkomt, misschien weer zien alsof het voor het eerst is.
Dat is de praktijk van de lei schoonvegen.
Het vermogen om als medewerker het gecreëerde werk als een onvoorbereide toeschouwer te zien.
De bagage uit het verleden te laten vallen en daarmee alles wat je van het werk dacht los te laten.
Opnieuw te starten als een nieuwe werknemer.
Het is een cyclus van opschonen, opstarten en opschalen, opschonen, opstarten en opschalen.
Om aan de stap van opschonen te beginnen is het oefenen om niet vaak naar het werk om te zien.
Om het een tijdje weg te leggen en niet aan te werken.
Daarmee creëer je een frisse blik en daarmee genoeg inzicht om te beantwoorden wat het project vraagt en nodig heeft.
Tijd biedt ruimte om te leren.
Marijn