Ieder werk bestaat uit een veelheid aan keuzes, als een boom met een heleboel takken.
Ons werk begint met een zaadje waaruit een boomstam ontstaat die het kernidee vormt.
Terwijl die stam groeit, wordt iedere keuze die je maakt een tak die zich afsplitst in een nieuwe richting en steeds verder tot details versmalt naarmate we verder komen in het proces.
Bij iedere splitsing kunnen we talloze richtingen kiezen en elke keuze zal het eindresultaat veranderen.
Vaak drastisch.
Hoe bepaal je welke kant je opgaat?
Hoe kun je weten welke keuze je naar de best mogelijke versie van het werk zal leiden?
Het antwoord is geworteld in een universeel relatie principe.
Je kunt alleen vaststellen waar iets is in relatie tot iets anders.
En je kunt een voorwerp of princiep alleen beoordelen als je iets hebt om het mee te vergelijken en tegenover te stellen.
Anders is het iets absoluuts dat niet te beoordelen valt.
We kunnen dit principe gebruiken om ons werk te testen door middel van A/B testen.
Het is moeilijk om een werk, werknemer of ieder andere keuze te beoordelen zonder een referentiepunt.
Wanneer je drie opties naast elkaar zet en een op een vergelijkt worden je voorkeuren nog helderder en blijf je weg van dillema’s.
Maar in het algemeen beperk je je bij iedere test voor zover moeglijk tot twee opties.
Meer alternatieven vertroebelen het ja/nee proces.
Twee medewerkers die dezelfde omgeving tot hun beschikking hebben.
Twee PC’s met dezelfde geheugen capaciteit en processnelheid
Twee verschillende plattegronden van een kantorencomplex.
Je legt ze naast elkaar doet een stapje terug en maakt direct een vergelijking.
Vaak neig je dan duidelijk naar een van de twee.
Wanneer dat niet zo is, wacht dan rustig af om te ervaren welke optie een subtiele aantrekkingskracht heeft.
Als je de natuurlijke reactie van je lichaam volgt, neig je naar de optie die het extatische of iets van enthousiasme suggereert.
Voer de A/B test waar mogelijk blind uit.
De levensmiddelenindustrie geeft tal van voorbeelden hoe dat te doen.
Soms is een proever verbaasd over zijn keuze, evenals een professionele marketeer die de data wil niet wilde blijven volgen.
Wanneer je bij een A/B test in een impasse raakt, probeer er dan eens om te tossen.
Bepaal welke optie kop is en welke munt en gooi een muntje op.
Terwijl de munt door de lucht tolt, voel je waarschijnlijk stilletjes een voorkeur opkomen of je hoopt op een bepaalde uitkomst.
Voor welke kant duim je?
Dat is de optie die je wilt kiezen.
De optie waar je gevoel naartoe gaat.
Let op!
De test is al voorbij voor het muntje neerkomt!
Ga bij een test je keuze van criteria niet te zeer rationaliseren.
Je wilt de eerste reflex, je instinct vinden en deze conditioneren.
De intuïtieve neiging is vaak het zuiverst, terwijl de tweede, meer beredeneerde gedachte vaak is bewerkt en verdraaid door analyse.
Het doel is het bewuste verstand uit te schakelen en je impulsen te volgen.
Kinderen zijn daar bijzonder goed in.
Naarmate we ouder worden, leren we die reactie te verstoppen of verdringen.
Dat dempt je innerlijk gevoel van weten.
Wanneer we iets zouden moeten leren, is het wel dat we ons willen bevrijden van overtuigingen, vervormingen, generalisaties, weglatingen die verhinderen dat we onze ware aard volgen.
Hoe dichter je bij een kinderlijke staat van vrije zelfexpressie komt, hoe zuiverder je keuzes en hoe beter je werk wordt.
De bestemming is een werk dat je dolgraag wilt delen.
Een werk waar je op terugkijkt, waarvan je verwonderd afvraagt hoe je dat ooit in je had.
Marijn