Eens, in het land van Zen, wandelden twee boeddhistische monniken rustig langs de oever van een kabbelende rivier.
De lucht was fris en de natuur om hen heen ademde sereniteit uit.
Maar zoals dat gaat in het leven, werden ze plotseling geconfronteerd met een onverwachte wending.
Daar, aan de waterkant, stond een vrouw van ongekende schoonheid.
Maar zoals dat gaat in het leven, werden ze plotseling geconfronteerd met een onverwachte wending.
Daar, aan de waterkant, stond een vrouw van ongekende schoonheid.
Ze keek hulpeloos naar de stromende rivier, duidelijk in de war over hoe ze deze oversteek zonder haar kleren doorweekt te maken.
De twee monniken voelden het dilemma van dit moment.
De twee monniken voelden het dilemma van dit moment.
Het boeddhistische geloof verbood hen om vrouwen aan te raken.
De eerste monnik was vastbesloten om trouw te blijven aan zijn geloften en verontschuldigde zich vriendelijk tegenover de vrouw.
"Het spijt me," zei hij, "maar ik kan je niet helpen."
De tweede monnik daarentegen aarzelde niet.
De tweede monnik daarentegen aarzelde niet.
Met een eenvoudige glimlach tilde hij de vrouw op, droeg haar zacht over de stroming en zette haar veilig aan de overkant af.
De vrouw bedankte hen met een glimlach en vervolgde haar pad.
Na vele uren en kilometers te hebben gelopen, doorbrak de eerste monnik eindelijk het zwijgen en vroeg zijn metgezel: "Waarom heb je die vrouw gedragen?
Na vele uren en kilometers te hebben gelopen, doorbrak de eerste monnik eindelijk het zwijgen en vroeg zijn metgezel: "Waarom heb je die vrouw gedragen?
Weet je niet dat onze leer ons verbiedt om vrouwen aan te raken?"
De tweede monnik glimlachte en antwoordde rustig: "Mijn vriend, ik droeg haar slechts enkele stappen over de rivier.
De tweede monnik glimlachte en antwoordde rustig: "Mijn vriend, ik droeg haar slechts enkele stappen over de rivier.
Jij daarentegen draagt haar nog steeds met je mee, kilometers en uren later."
Het verhaal van de twee monniken herinnert ons eraan dat het soms nodig is om oude lasten en zorgen los te laten, zelfs als we denken dat we ze hebben vermeden.
Het verhaal van de twee monniken herinnert ons eraan dat het soms nodig is om oude lasten en zorgen los te laten, zelfs als we denken dat we ze hebben vermeden.
Het vermogen om onze geest vrij te houden van onnodige bagage is een kunst die ons kan leiden naar een opgeruimd en lichter bestaan.
Dus laten we onze lasten niet onnodig met ons meedragen, maar in plaats daarvan genieten van de rust van een opgeruimd hoofd.
Openstaande bestanden maken van je brein een rommelige chaos.
De tweede monnik kon opgaan in de zen van de wandeling... gewoon wandelen en genieten van de omgeving, misschien zelfs van de voortgang, omdat hij het bestand met betrekking tot de vrouw en boeddhistisch gedrag had afgesloten.
Ben je nieuwsgierig geworden?
Ben je nieuwsgierig geworden?
Kijk dan op http://www.nlpschool.nl, vooral op de pagina over NLP in Bedrijf. Daar vind je informatie over de vertaalslag naar kalm en doelgericht leiderschap.
Je kunt jezelf zelfs inschrijven... dat is pas een gedachte!
Waarom zou je dat willen?
Je kunt jezelf zelfs inschrijven... dat is pas een gedachte!
Waarom zou je dat willen?
Nou, omdat ik je nu al voor me zie bij de start van een nieuwe groep leidinggevenden in 2024, en ik kan niet wachten!
Met een glimlach,
Marijn
Met een glimlach,
Marijn
Schrijf je in voor de beroepsopleiding
NLP in Bedrijf
De NLP cursus, traning, opleiding die al meer dan 10 jaar
gewaardeerd is met een 9+
93
Days
08
Hours
09
Minutes
44
Seconds