
Ik ben te druk in mijn hoofd
Dan maak je maar zin! (Zeg ik dan soms tegen mijzelf)
En soms ga ik gewoon niet aan de slag.
Omdat ik te moe bent of te mat voel om me ergens toe te zetten.
Ik kan dan wachten tot ik in de stemming bent, maar er zijn een paar manieren om mezelf toch aan de slag te krijgen, al voel ik me nog zo mat.
Om te beginnen pas ik de omkering toe: schakel van een serieuze motivatie om naar een speelse motivatie.
Om in de juiste stemming te komen, zijn voor mij bewegen, pure chocola, praten met anderen en spel de beste manieren.
Wanneer ik tegen een grote klus opzie, is dat vaak omdat het complex is.
En dat is ook precies de reden waarom ik voor de complexe klus wordt gevraagd.
Anyway, uit mijn rugzak kan ik zoveel pakken, zoveel doen en op zoveel manieren beginnen dat ik het zelf soms ook te complex maak.
Ik wil me op dat soort nare momenten me goed voelen.
Dus soms eet ik wat pure chocola, schrijf wat steekwoorden van me af of, pak mijn super dikke kleurstiften om een beetje te spelen op de flip-over met ideeën waar ik aan wil werken.
Na een tijdje roep ik dan Hugo erbij om te sparren, waarbij hij zich verplaatst in de doelgroep.
Ik verander daarmee mijn gemoedstoestand van serieus en toekomstgericht denkend naar iets leuks en speels.
Met een lach op mijn gezicht vraag ik mezelf af wat nu helemaal de WAUW-factor zou zijn.
En ik weet dat het juist niet cool is om zoiets te bedenken, dus zeg ik tegen mezelf:
Maak het concreet!
Mijn ervaring is dat stemmingen snel kunnen omslaan; we hoeven daarom niet eindeloos in een matte stemming te blijven hangen.
Lukt het je niet je stemming te verbeteren, bedenk dan met welk aspect van de grote klus je wel voort kunt en begin daarmee.
Sommige onderdelen van de klus vragen intense concentratie van de prefrontale cortex; anderen zijn praktischer en makkelijker.
Wanneer je bijvoorbeeld een enorme datatabel moet analyseren en het duizelt je al als je ernaar kijkt, kun je eerst op een speelse manier ernaar kijken.
Je kunt kolommen die niet relevant lijken onzichtbaar maken.
Of de kolommen in een andere volgorde zetten.
Gewoon iets doen...
Akkoord, je bent nog niet echt aan het werk, maar je bent er al wel mee bezig en dus maak je al een vordering.
Je schakelt chemisch gezien van norepinefrine naar dopamine, wat een gemoedstand bewust aanzet doordat je je brein bewust een kleine impuls geeft.
Een chemisch actielijstje:
Onvoldoende dopamine: Doe iets speels.
Te veel dopamine: Verminder afleiding.
Onvoldoende norepinefrine: Maak jezelf bezorgd; wat kan er serieus misgaan?
Teveel norepinefrine: Maak het concreet en zet kleine stapjes.
Wanneer je geïnteresseerd bent in het ontwikkelen van bewuste reacties en je chemische fabriek bewust aanzetten, nodig ik je uit om je in te schrijven voor de NLP in Bedrijf op http://www.nlpschool.nl.
Waarom?
Omdat ik je graag verwelkom bij een nieuwe groep leidinggevenden in 2024. ( 😉 klein stapje)
Ik kijk er nu al naar uit!
Met vriendelijke groet,
Marijn